Przyjście na świat malucha to nie tylko wielka radość dla rodziny. W jej życiu następują duże zmiany. Wiążą się one z większą ilością obowiązków i nowym harmonogramem dnia. W tym ferworze często jednak nie zdajemy sobie sprawy, że nasze starsze dziecko znalazło się w nowej, często nieodpowiadającej mu roli, starszego brata lub siostry.

W pierwszych tygodniach po narodzeniu dziecka skupiamy na nim całą uwagę. Poznaje go reszta rodzina i bliscy znajomi, a zachwytom nie ma końca. Nie zauważamy jednak, że dzieje się to kosztem starszego dziecka. Czuję się ono odsunięte i niechciane, budzi się w nim wiele emocji, jak obawa przed utratą miłości rodziców, złość i zazdrość o młodsze rodzeństwo. Ma ono świadomość, że sprawcą tego wszystkiego stał się nowy członek rodziny. Dziecko przestaje słuchać rodziców, ciągle domaga się uwagi i dokucza dzidziusiowi.

Jak poradzić sobie z zazdrością o młodsze rodzeństwo

Dziecko powinniśmy przygotowywać do roli starszego rodzeństwa już w trakcie ciąży. Duże zmiany, jakie nastąpią w jego życiu po urodzeniu malucha, nie powinny być dla niego zaskoczeniem.

  • Rozmawiajmy z nim o przyjściu na świat braciszka lub siostrzyczki i budujmy już w trakcie ciąży więź, jaka ich będzie łączyć. Pozwólmy dziecku dotknąć brzucha mamy i poczuć, jak porusza się płód.
  • Pozwólmy uczestniczyć dziecku w urządzeniu pokoju dla malucha czy wyborze jego imienia.
  • Powiedzmy, jakie zmiany w życiu rodziny nastąpią i czego będziemy po nim oczekiwać w nowej sytuacji.
  • Poświęcajmy starszemu dziecku każdą wolną chwilę. Powinno czuć się tak samo ważne jak maleństwo. Czasami zostawmy malucha pod opieką babci lub taty i pobawmy się ze starszakiem, pójdźmy z nim na spacer lub poczytajmy mu książkę.
  • Rozmawiajmy z nim często o uczuciach. Mówmy, jak je kochamy i jak jest dla nas ważne. Dziecku jest to bardzo potrzebne, szczególnie w sytuacji, kiedy nagle musi się dzielić nami z rodzeństwem.
  • Uświadamiajmy dziecku, jak dobrze być starszakiem i jakie korzyści z tego płyną. Powiedzmy
    o odpowiedzialności i zaufaniu wynikających z jego wieku.
  • Zachęćmy dziecko do pomocy przy opiece nad niemowlakiem, ale nie zmuszajmy. Pomagając przy prostych obowiązkach poczuje się potrzebne i ważne.
  • Dbajmy o relacje między rodzeństwem. Może starszak zaśpiewa maleństwu kołysankę, czy czule pogłaszcze go po główce. Gdy dzidziuś zacznie reagować, skruszy to między nimi wszystkie lody.
  • Zrezygnujmy na pewien czas z wprowadzania zmian w życiu dziecka, np. związanych z jego rozpoczęciem załatwiania się do nocnika, czy zaprzestaniem używania smoczka.
  • Nie strofujmy go za często i nie krzyczmy. Jego złe zachowanie często wynika z lęku, że nas traci. Porozmawiajmy z nim spokojne i wytłumaczmy dlaczego źle postępuje.

Pamiętajmy!

Reakcja dziecka na pojawienie się małej siostrzyczki lub brata zależy w dużej mierze od jego temperamentu i wieku. Dzieci bardziej wrażliwe znoszą to o wiele trudniej. Zaczynają sprawdzać uczucia rodziców. Często przejawia się to ciągłymi próbami zwrócenia na siebie uwagi poprzez udawanie maluszka, który wymaga szczególnej troski. Chcą być tak jak dawniej karmione łyżeczką czy spać z rodzicami, a nie we własnym łóżeczku. Czasami pojawia się agresja. Powinniśmy pamiętać o tym, że każde dziecko ma swój czas potrzebny do zaakceptowania nowej sytuacji. Natomiast my, rodzice, powinniśmy w takich chwilach zachować zdrowy rozsądek i uzbroić się w „anielską” cierpliwość.

Zazdrość o młodsze rodzeństwo
5 (100%) 8 głos[ów]